vorige pagina
La Grande Borne
Naam Capsicum annuum
Spaanse Peper
Familie Solanaceae
Nachtschade
Categorie (tbv rotatieschema) Vruchtgewassen
Land/Gebied van herkomst Zuid-Amerika - Azië
 

Chilipeper , ook wel spaanse peper of rode peper , is afkomstig van planten van het geslacht Capsicum (familie Solanaceën, nachtschadefamilie , waar ook de aardappel en de tomaat toe behoren) en de vruchten daarvan. Ook cayennepeper behoort hiertoe. De stof die ze bevatten die verantwoordelijk is voor de hete smaak is capsaïcine . Ze zijn naast de gewone korrelpeper , die een andere 'hete' stof, namelijk piperine bevat, en die ook wat aromatischer is, de belangrijkste specerij om gerechten heet te laten smaken.

 

Afkomst

Chilipeper komt oorspronkelijk uit Zuid-Amerika . Beide soorten peper hebben gemeen dat ze direct de warmtezintuigen in de mond prikkelen (dus niet de smaakzin ) en daardoor het idee geven dat het gerecht te heet is zodat de smaak vaak als 'heet' wordt omschreven.

Rode pepers zijn als onrijpe vorm groen en worden vaak ook in die toestand gegeten, net als rode paprika de rijpe versie van de groene paprika is. De rode paprika is overigens botanisch gezien ook gewoon een peper, maar een heel milde. Er zijn inmiddels ook andere kleurvarianten zoals geel, wit en oranje. Omdat groene pepers langer houdbaar zijn, zijn er planten gekweekt waarbij de groene variant al eetbaar is; gele en oranje varianten zijn gekweekt om meer variatie te hebben.


Soorten en kenmerken

De oorspronkelijke groene (=onrijpe) of rode pepers worden in vele varianten van kleur, vorm, grootte en scherpte gekweekt en gegeten, van de zoete Nederlandse rode, groene, gele, of witte paprika tot de habaneropeper die 300.000 keer verdund kan worden voor hij niet meer als scherp te proeven is. De meest gekweekte soorten:

  • Capsicum annuum — de meeste gewone soorten, bv jalapeño, paprika , Spaanse peper
  • Capsicum baccatum — de besachtige Zuid-Amerikaanse chilipepers, aji
  • Capsicum chinense — waaronder de extreem hete habanero en madame Jeanette
  • Capsicum frutescens — struikpepers waar onder andere de tabascosaus van wordt gemaakt
  • Capsicum pubescens — waaronder de Zuid-Amerikaanse rocotopepers.

Rode pepers worden wereldwijd gekweekt in alle landen waar ze willen groeien. Interessant is dat de Indiase en Thaise keuken, die er zoveel gebruik van maken dat ze voor veel Nederlanders synoniem zijn met 'heet' voedsel, deze peper pas na de introductie ervan door westerlingen hebben leren kennen.

De sterkte van rode peper kan erg verschillen van soort tot soort en zelfs van peper tot peper binnen een soort. Een fout die vaak gemaakt wordt in de keuken is om het uiteinde van de peper even te proeven om de sterkte te beoordelen, maar het uiteinde kan veel milder zijn dan de rest mede omdat er geen pitjes en zaadlijsten in zitten die meestal extra scherp zijn.

Erg scherpe pepersoorten zijn de gele Madame Jeanette uit Suriname en de Jalapeño peper uit Mexico . Kleine gedroogde rode of groene pepertjes (van zo'n 1.5 cm ), in Indonesië rawit genoemd, kunnen ook heel heet zijn.

De Scovilleschaal , ontwikkeld door Wilbur Scoville in 1912 , meet de heetheid van een peper. Oorspronkelijk door smaaktests waarbij gekeken werd hoever men een gemalen peper moest verdunnen voor hij niet meer als scherp werd waargenomen, tegenwoordig door de concentratie van capsaïcine te meten. Een gerecht wordt al als pittig ervaren rond de 500-1000 Scoville-eenheden, jalapeño's variëren tussen de 3000 en 6000, en habanero-pepers kunnen soms wel een heetheid van 300.000 eenheden bereiken. De capsaïcine die de peper scherp maakt zit vooral in de ribben van de vrucht (de inwendige zaadlijsten ), en in de zaden .

 

 

Pepers  vragen  voedzame warme grond die niet te nat blijft ,  tijdens de groei periode bijmesten .
Zaaien: is niet makkelijk op de koude grond te kweken.
In maart in zaaibakje bij een temparatuur van +/- 25 graden,
jonge plantjes verspenen in kweekpotjes van 6 cm
bij minimaal 20 graden verder opkweken. 

Planten die in de kas komen, eind april op de devinitieve plaats planten. Voor de buitenteelt rustig afharden ,eind mei als de temparatuur hoog genoeg is in de volle grond planten.
Afstand van de planten is 60/60cm
Oogst:  Pepers kan je oogsten wanneer je denkt dat ze goed zijn.
Ze hoeven namelijk niet gelijk de kleur te hebben, als je gekleurde rassen heb .

 

 

 

 

Internet biedt toch wel veel informatie. Tijdens de zoektocht naar pepers stuit je op informatie uit alle hoeken en gaten van de wereld. Voor ons blijft het, naast Nederlands, beperkt tot Frans, Duits en Engels. Van een aantal van van deze websites treft u in de rechter kolom het adres aan.

Alles over pepers (duits)
div. soorten en links USA
recepten
Pepperworld

 
Eén van de meest verrassende tips was het gebruikt van opgeloste guano voor het vergemakkelijken van de kieming van de zaden. kiemtip  
 

Pepers, ‘De Cayenne' is een pittige (Spaanse) rode peper. In onrijp stadium zijn de vruchten nog groen van kleur, maar daarna worden ze vuurrood. Ze zijn lekker te verwerken in tal van scherp smakende schotels als chili con carne en Indonesische gerechten. ‘De Cayenne' kan uitstekend op de koude grond gekweekt worden. Zaaien: zaai binnenshuis in potten. Beste zaaiperiode: februari-maart. Zodra het eerste blad verschijnt, ieder plantje in een eigen potje zetten. Begin mei uitplanten in de vollegrond, Plantafstand:80 x 40 cm. Zet een steunstok bij iedere plant. De hoofdstengel toppen. Houd 3 tot 4 zijscheuten aan. Overige scheuten regelmatig wegnemen. De grond steeds vochtig houden. Oogst: van juli tot september. Geschikt voor invriezen.

 

 

Pepers Madamme Jeanette